“He’s a transponster”: zegt Rachel in een aflevering van Friends tijdens een wedstrijd om het behoud van hun appartement, over de baan van Chandler.
“It’s not even a word”, gilt Monica er achteraan.
(Voor de liefhebber, kijk gerust even terug: https://www.youtube.com/watch?v=uYM1uQ7QrTc)
En zo lijkt het ook te zijn met het woord Heartfulness. Je kunt er op googlen en je krijgt resultaten, maar je komt niet veel verder dan:
“Met “heartfulness” wordt tegenwoordig bedoeld: een verdere verdieping in mindfulness als levenshouding en het doorontwikkelen van een aantal inzichten. Het gaat bij heartfulness dan over het ontwikkelen van een gezonde en heilzame relatie met jezelf en het ontwikkelen van empathie en openheid naar anderen.”
Een echte definitie bestaat nog niet. Maar ik heb altijd al een woord willen ontwikkelen voor de Van Dale, dus here it goes.
Laten we eerst een stapje terug zetten. Wat is Mindfulness:
Mindfulness is volgens Wikipedia (want het woord bestaat niet eens in de online VanDale) het “bewust aandacht geven aan het huidige moment, zonder hierover te oordelen”.
Mindfulness is voor mij met volle aandacht aanwezig zijn bij de dingen die je doet. Meditaties kunnen hierbij helpen. Even loskomen van de waan van de dag.
Heartfulness gaat voor mij een stapje verder. Het is een ware verdieping. Het is een way of living, terwijl Mindfulness voor mij een activiteit is, waar je na het uitvoeren ervan weer snel mee op kunt houden. Zo kun je prima naar een mindfulness training gaan en de dag erna weer volle bak je mindfulness loslaten en in je oude valkuilen stappen.
En zitten we niet allemaal te veel in ons hoofd? Moeten we niet juist allemaal Mindless worden omdat onze Mind al helemaal vol zit? Al die gedachtes die we hebben over wat zou moeten, hoe het zou moeten zijn. Wat dat betreft was Mindemptyness een beter woord geweest.
En waarom ik zelf een beetje kriegelig word van Mindfulness is omdat ik de totale link mis tussen hoofd en hart. Volgens mij kun je prima Mindful bezig zijn zonder je hart mee te laten doen, maar kun je niet heartful leven zonder je hoofd een rol te geven.
Want gaat het daar niet om? Dat er balans komt tussen hoofd en hart? Als we echt zonder oordeel kunnen zijn, dan is het hart niet belangrijker dan het hoofd of andersom, maar zijn het twee onderdelen die samen mogen werken en als ze dat echt gaan doen, dan zullen wij geluk kennen, zoals het leven bedoeld is.
En dat klinkt misschien wat ambitieus en tegelijkertijd, dat is voor mij ook de reden dat we hier op aarde zijn. Om te leven vanuit ons hart. Hoe vaak zit ons hoofd op de bestuurdersplek en wordt ons hart helemaal niet gevraagd waar het blij van wordt?
Dus hierbij mijn definitie van Heartfulness:
Heartfulness: De levenswijze waarbij hart en hoofd met elkaar in balans zijn, waarbij geleefd wordt vanuit ieders ware kern met levensvreugde en ontspanning als eindresultaat.
Wijkt niet eens zo heel erg af van de oorspronkelijke definitie. Al is de reason why wel een stuk duidelijker.
Ennuh.. een aanscherping op mijn definitie is welkom..
En als je zin hebt om te ervaren hoe heartfulness kan zijn, doe dan mee met Heartfulness voor beginners.
